Oferta wydawnicza - Książki
Tytuł: Psy góry Kazbeg.
Rodzaj książki: 
Opublikowane
Rok wydania: 
2016
Autor: 
Wartanian R. S. Tłumaczenie z j. rosyjskiego: Wojtek Jasiński. Rafał Krysiński.
Opis: 

Książka „Psy góry Kazbeg” wśród specjalistycznych książek o psach, a w szczególności o owczarkach kaukaskich, jest wyjątkowa, bowiem napisana jest nie przez literata, czy właściciela hodowli owczarków kaukaskich, tylko przez mieszkańca Kaukazu, który przez ponad dwadzieścia lat przemierzał rejon góry Kazbeg w poszukiwaniu najlepszych psów.

Ponadto, zawodowe przygotowanie kynologiczne, a także uwieńczona dużymi sukcesami na terytorium byłego ZSRR profesjonalna tresura psów innych ras, dały Panu Robertowi Wartanian podstawy do napisania książki wyjątkowej. Nie jest to kompilacja innych autorów, co więcej, nie ma tam żadnego odniesienia do uznawanego autorytetu, dlatego nie ma też żadnej bibliografii. Prawdę mówiąc, ludzi, którzy przemierzali góry Kaukazu studiując pogłowie tamtejszych psów było w historii kilkoro. Całą wiedzę zawartą w materiale Wartanian wziął ze źródła, czyli od pasterzy, którzy przez pokolenia wpływali na rozwój tych psów oraz z obserwacji zachowania się tych zwierząt w miejscu ich życia, a także z 30 letniej własnej pracy hodowlanej. Książka ta jest najbardziej wnikliwym studium, jakie zostało napisane o psach pracujących przy ochronie stad owiec na terytorium przylegającym do góry Kazbeg. Można w niej znaleźć odpowiedzi na wiele pytań związanych z tymi zwierzętami. Przedstawiony materiał jest bogato udokumentowany fotograficznie.

Pan Robert Wartanian przedstawia nam psa rasy aborygenny owczarek kaukaski typu Kazbeckiego, podkreślając przy tym, że siłą sprawczą wyhodowania tej rasy była potrzeba posiadania pracownika, pomocnika czabana pracującego przy ochronie stad owiec. Zwierzę to musiało być optymalnie przystosowane tak pod względem budowy jak i charakteru do bardzo trudnych warunków, w jakich przyszło mu żyć i pracować. Na Kaukazie w końcu XX w. było bardzo mało ludzi, którzy trzymali psa dla niego samego. Pies zawsze był przede wszystkim zwierzęciem przeznaczonym do pracy.

Autor, mając porównanie z psami innych ras i ich predyspozycjami roboczymi stwierdza, że nie ma na świecie drugiej takiej rasy, która by mogła się równać pod względem siły, energii, wytrzymałości, odwagi, lojalności, małych wymogów żywieniowym i przede wszystkim inteligencji z aborygennymi psami żyjącymi w rejonie góry Kazbeg. 

Jest wiele ras, które pod względem pewnych cechach roboczych przewyższają Kaukazy, np. psy wykorzystywane do ciągnięcia zaprzęgów będą bardziej wytrzymałe biegowo, jednak nie ma drugiej takiej rasy, której przedstawiciele posiadają na tak wysokim poziomie tyle cech roboczych.

Przez całą książkę przewija się troska o zachowanie rasy. Zadanie to jest trudne z uwagi na zmiany, jakie nastąpiły po rozpadzie ZSRR, co doprowadziło w konsekwencji do drastycznego zmniejszenia pogłowia owiec, a co za tym idzie, również owczarków. Tylko przez rozmnażanie w obrębie osobników tej rasy można otrzymać pożądane cechy eksterieru i co ważniejsze – charakteru. Zabrakło czabanów, którzy swoją wielowiekową pracą wyhodowali tak wyjątkowego psa. Odpowiedzialność spada, więc na barki ludzi takich jak autor, niestety jest ich niewielu. 

Aborygenny owczarek kaukaski to nie tylko pies, ale bardzo ważna część kultury i historii narodów Kaukazu.

Po przeczytaniu książki, niewątpliwie nastąpi zderzenie z wyobrażeniem, jakie jest zakorzenione w polskim społeczeństwie o owczarkach kaukaskich. Niejedna osoba nie przyjmie do wiadomości, że takie psy, jakie prezentowane są na wystawach, jako rasowe owczarki Kaukaskie, nigdy nie pracowały na stokach gór Kaukazu. W przypadku wątpliwości, proponuję poszukać w książce odpowiedzi na następujące kwestie:
• jaka budowa ułatwiał psu chodzenie po górach (czy psu 100 kg będzie łatwo pokonywać 30 km dziennie?);
• jaka pokrywa sierści będzie praktyczniejsza, krótka czy też długa;
• jakie cechy charakteru psa będą najbardziej przydatne czabanom?
Pytania takie można mnożyć. (...)

Rafał Krysiński